De halfgeleiderindustrie streeft onophoudelijk naar miniaturisatie, meer functionaliteit en hogere verwerkingssnelheden. Naarmate geïntegreerde schakelingen (IC’s) complexer worden, moeten de verpakkingstechnologieën waarin ze worden ondergebracht, zich dienovereenkomstig ontwikkelen. Deze ontwikkeling heeft geleid tot een enorme toename van het aantal pinnen en een aanzienlijke vermindering van de pin-afstand, met name bij verpakkingen zoals Ball Grid Arrays (BGA's), Chip Scale Packages (CSP's) en geavanceerde System-in-Package (SiP)-architecturen. Hoewel deze ontwikkelingen ongekende prestaties bieden, vormen ze enorme uitdagingen tijdens de kritieke fase van het testen van de betrouwbaarheid van halfgeleiders – met name bij burn-in-tests.
Burn-in-printplaten (BIB’s) zijn gespecialiseerde printplaten (PCB’s) die zijn ontworpen om halfgeleidercomponenten gedurende langere tijd bloot te stellen aan hoge temperaturen en dynamische elektrische prikkels. Dit rigoureuze proces is essentieel om “infant mortality” te elimineren – componenten die gevoelig zijn voor vroegtijdige uitval als gevolg van latente fabricagefouten. Het ontwerpen van burn-in-printplaten voor moderne componenten met een groot aantal pinnen is een complexe technische uitdaging. Traditionele PCB-architecturen met doorvoergaten (THV) kunnen simpelweg niet de routingsdichtheid bieden die nodig is om verbinding te maken met honderden of zelfs duizenden dicht bij elkaar gelegen I/O-pinnen. De oplossing ligt in High-Density Interconnect (HDI)-technologie, waarbij strategisch gebruik wordt gemaakt van blinde en verborgen doorvoergaten. Meer informatie over Dynamische flexibele printplaten: verbetering van het aantal buigcycli in draagbare apparaten.
Dit artikel gaat dieper in op de technische fijne kneepjes van het toepassen van blinde en verborgen via’s in burn-in-printplaten, waarbij wordt ingegaan op de noodzaak ervan, ontwerpoverwegingen en de grote invloed die ze hebben op de doeltreffendheid van betrouwbaarheidstests van halfgeleiders voor componenten met een groot aantal pinnen.

Inhoudsopgave
De uitdaging van apparaten met een groot aantal pinnen bij burn-in-tests
Bij conventionele burn-in-tests worden meerdere te testen apparaten (DUT’s) op één burn-in-printplaat geplaatst om de doorvoer te maximaliseren en de testkosten te minimaliseren. Elk DUT vereist afzonderlijke voedings-, aardings- en signaalaansluitingen op de stimulatie- en bewakingselektronica van het burn-in-systeem.
Bij het werken met oudere componenten met een laag aantal pinnen en grote afstanden tussen de pinnen (bijv. DIP, SOIC) volstaan standaard meerlaagse printplaten met mechanisch geboorde doorgaande via’s. Moderne microprocessors, GPU's en geavanceerde geheugenmodules hebben echter vaak meer dan 2.000 I/O-pinnen, met een afstand tussen de pinnen van minder dan 0,5 mm.
Proberen een burn-in-printplaat voor dergelijke apparaten te routeren met uitsluitend doorvoergaten leidt tot een routing-nachtmerrie. Een doorvoergat doorkruist de volledige dikte van de printplaat en neemt op elke afzonderlijke laag kostbare routingruimte in beslag, ongeacht of er op die specifieke laag een verbinding nodig is. In een dicht bezet burn-in-bord put het enorme aantal doorvoergaten dat nodig is om de BGA-voetafdruk te omzeilen (een proces dat bekend staat als “breakout”) de beschikbare routingskanalen snel uit. Dit dwingt ontwerpers om het aantal lagen van de printplaat drastisch te verhogen, wat leidt tot exorbitant dikke printplaten die moeilijk te vervaardigen zijn, een slechte signaalintegriteit vertonen en gevoelig zijn voor mechanische storingen onder de extreme thermische belastingen van de burn-in-oven. Meer informatie over Semi-flex-printplaten: kosteneffectieve alternatieven voor traditionele rigide-flex-printplaten.
Inzicht in blinde en begraven via’s in HDI-printplaten
High-Density Interconnect (HDI)-technologie biedt de essentiële hulpmiddelen om de beperkingen van traditioneel printplaatontwerp te overwinnen. HDI-printplaten worden gekenmerkt door fijnere lijnen en tussenruimtes, kleinere aansluitvlakken en, het allerbelangrijkste, microvias. Microvia's zijn uiterst kleine via's (meestal met een diameter van minder dan 150 micrometer) die worden gevormd met behulp van laserboortechnologie in plaats van mechanische boren.

Bij burn-in-printplaten voor componenten met een groot aantal pinnen is het strategisch gebruik van blinde en verborgen microvia’s van cruciaal belang. Meer informatie over Printplaten met metalen kern (MCPCB): aluminium versus koper als basis voor krachtige LED’s.
- Blinde via's: Een blinde via verbindt een buitenlaag van de printplaat met een of meer binnenlagen, maar dringt niet door tot aan de andere kant van de printplaat. Omdat ze binnen het substraat eindigen, maken blinde via’s ruimte vrij voor de routing op de lagen eronder. Ze worden voornamelijk gebruikt om dichte BGA-voetafdrukken op de oppervlaktelagen te omzeilen, waardoor signalen naar de interne routelagen kunnen worden geleid zonder de routeringskanalen op de onderliggende lagen te belemmeren.
- Verborgen via's: Een verborgen via verbindt twee of meer interne lagen van de printplaat en is volledig ingekapseld in de printplaat; deze is noch vanaf de boven- noch vanaf de onderkant zichtbaar. Verborgen via’s zijn uiterst effectief voor het aanleggen van complexe interne signaalmatrices en stroom- en aardingsdistributienetwerken, zonder ruimte in beslag te nemen op de kritieke oppervlaktelagen of andere interne lagen die niet bij de verbinding betrokken zijn.
Voordelen van HDI-via’s in burn-in-printplaten
De integratie van blinde en verborgen via’s verandert de architectuur van burn-in-printplaten ingrijpend en biedt een aantal cruciale technische voordelen bij het werken met componenten met een groot aantal pinnen.
Ongekende routingsdichtheid en breakout-capaciteit
Het belangrijkste en meest significante voordeel is de exponentiële toename van de routingsdichtheid. Door ruimteverslindende through-hole-via’s te vervangen door microvia’s, kunnen ontwerpers met succes duizenden signalen uit BGA’s met een ultrafijne pitch afleiden. Dankzij blinde via's kunnen signalen vanaf de oppervlaktepads precies daar waar nodig naar interne lagen worden geleid, waardoor de lagen direct daaronder vrij blijven voor andere sporen. Deze gelokaliseerde verticale interconnectiearchitectuur is de enige haalbare methode voor het routeren van zeer complexe burn-in-printplaten met meerdere testobjecten (DUT's).
Gecontroleerd aantal lagen en plaatdikte
Zonder HDI-technologie moeten er bij het ontwerpen van schakelingen met een groot aantal pinnen voortdurend interne signaallagen worden toegevoegd. Het is niet ongebruikelijk dat complexe niet-HDI-ontwerpen 30, 40 of zelfs meer dan 50 lagen vereisen. Dergelijke dikke printplaten (vaak meer dan 0,25 inch of 6,35 mm) zijn ongelooflijk moeilijk betrouwbaar te vervaardigen. De aspectverhouding (de verhouding tussen de dikte van de printplaat en de boordiameter) voor mechanisch geboorde doorgaande gaten wordt onbeheersbaar, wat leidt tot fouten bij het galvaniseren en betrouwbaarheidsproblemen. Bovendien fungeren buitensporig dikke printplaten als enorme warmte-isolatoren, wat de warmteafvoer belemmert die nodig is tijdens burn-in-tests met hoog vermogen.
Blinde en begraven via’s optimaliseren de efficiëntie van de routing, waardoor ontwerpers het totale aantal lagen drastisch kunnen verminderen. Een ontwerp waarvoor bij uitsluitend gebruik van through-hole-technologie wellicht 40 lagen nodig zouden zijn, kan met behulp van HDI-technieken vaak worden teruggebracht tot 20 of 24 lagen. Deze vermindering van de dikte verbetert de produceerbaarheid, verlaagt de kosten en verbetert het thermische profiel van de printplaat aanzienlijk.
Verbeterde signaalintegriteit en elektrische prestaties
Voor dynamische burn-in-tests bij hoge snelheden is een zuivere, onvervormde signaaloverdracht tussen de elektronica van de tester en de testobjecten (DUT's) vereist. Doorlopende via's fungeren als elektrische stubs — niet-afgesloten vertakkingen van de transmissielijn die bij hoge frequenties signaalreflecties, impedantiemismatches en ringing veroorzaken.
Blinde en verborgen via’s elimineren deze parasitaire stubs vrijwel volledig. Omdat een blinde of verborgen via alleen de specifieke lagen overspant die met elkaar moeten worden verbonden, steekt er geen overtollig via-cilinder uit buiten het signaalpad. Deze structurele eigenschap vermindert de parasitaire capaciteit en inductie aanzienlijk, wat resulteert in een onberispelijke signaalintegriteit, een nauwkeurigere impedantiecontrole en de mogelijkheid om hoogfrequente testvectoren betrouwbaar over te dragen. Meer informatie over IPC-A-610 Klasse 3: Strenge inspectiecriteria voor missiekritische PCBA’s.
Superieur thermisch beheer
Tijdens de inbrandfase genereren halfgeleidercomponenten aanzienlijke hoeveelheden warmte, die effectief moeten worden beheerd om nauwkeurige junctietemperaturen te handhaven en catastrofale thermische runaway te voorkomen. De thermische geleidbaarheid van de printplaat speelt hierbij een cruciale rol. HDI-structuren verhogen niet alleen de dichtheid van de elektrische bedrading, maar kunnen ook worden ingezet voor warmtebeheer. Thermische microvia’s (vaak gevuld met koper) kunnen direct onder de DUT-chips of thermische pads worden geplaatst om zeer efficiënte warmtepijpen te creëren, die thermische energie van het onderdeel afvoeren naar interne kopervlakken of externe koellichamen.
Overwegingen op het gebied van ontwerp en techniek
Hoewel de voordelen aanzienlijk zijn, brengt het ontwerpen van burn-in-printplaten met blinde en verborgen via’s aanzienlijke technische uitdagingen met zich mee.
- Materiaalkeuze: Burn-in-printplaten worden gebruikt in veeleisende omgevingen, waar ze doorgaans honderden uren lang worden blootgesteld aan temperaturen tussen 125 °C en 150 °C (en soms nog hoger). Het basislaminaatmateriaal moet een hoge glasovergangstemperatuur (Tg), een lage thermische uitzettingscoëfficiënt (CTE) en uitstekende thermische stabiliteit hebben om delaminatie, het loskomen van contactvlakken en barsten in de via-tunnels te voorkomen. Hoogwaardig polyimide of gespecialiseerde FR-4-mengsels met een hoge Tg zijn vaak verplicht.
- Opeenvolgende lamineercycli: Voor de productie van printplaten met verborgen en blinde doorvoeren is een stapsgewijze lamineerprocedure vereist. De printplaat wordt in fasen opgebouwd: boren, galvaniseren en lamineren van deelassemblages, waarna deze tot de uiteindelijke composietstructuur worden geperst. Bij elke lamineercyclus worden de materialen blootgesteld aan enorme hitte en druk, wat de productietijd en -kosten verhoogt en de kans op uitlijningsfouten vergroot. Ontwerpers moeten de laagopbouw optimaliseren om het aantal benodigde lamineercycli tot een minimum te beperken.
- Via beeldverhoudingen: Hoewel met een laser geboorde microvia’s klein zijn, gelden er strikte beperkingen voor de aspectverhouding (doorgaans maximaal 1:1 of 0,8:1 voor de verhouding tussen diepte en diameter). Dit betekent dat een microvia doorgaans slechts één of twee dunne diëlektrische lagen kan overspannen. Ontwerpers moeten de “step-down”-architectuur zorgvuldig plannen, waarbij ze microvia’s vaak stapelen of verspringend plaatsen om meerdere lagen te doorkruisen.
- Thermische belasting en betrouwbaarheid: De herhaalde thermische cycli die inherent zijn aan burn-in-tests oefenen een enorme belasting uit op de koperlaag in de via’s, als gevolg van het verschil in thermische uitzettingscoëfficiënt (CTE) tussen het koper en het diëlektrische substraat. Robuuste ontwerppraktijken, zoals het specificeren van een voldoende beplatingdikte, het selecteren van materialen met een lage CTE-waarde langs de Z-as en het toepassen van spanningsverlagende via-architecturen (zoals verspringende microvia's in plaats van gestapelde, waar van toepassing), zijn cruciaal voor de betrouwbaarheid van de printplaat op de lange termijn.
Hoe ontwerp je HDI-burn-in-printplaten voor componenten met een groot aantal pinnen (stapsgewijze handleiding)
Houd u aan deze technische voorschriften.
- Vaststellen van apparaat- en testvereisten
Begin met een grondige analyse van het te testen apparaat (DUT). Leg het exacte type behuizing, het aantal pinnen, de pinafstand en het vermogensverlies vast. Zorg dat u de specifieke burn-in-parameters begrijpt: de maximale bedrijfstemperatuur, de duur van de test en de frequentie/kenmerken van de vereiste dynamische elektrische signalen.
- Kies geschikte materialen voor de planken
Kies een geschikt basislaminaat op basis van de maximale inbrandtemperatuur en de vereiste levensduur van de printplaat. Polyimide met een hoge Tg-waarde is de gouden standaard voor betrouwbaarheid bij hoge temperaturen, hoewel geavanceerde epoxymengsels voldoende kunnen zijn voor lagere temperatuurprofielen. Zorg ervoor dat het gekozen materiaal een lage CTE in de Z-as heeft om de spanning op de geplateerde via’s tot een minimum te beperken.
- Bepaal de opbouw en de via-architectuur
Werk nauw samen met uw PCB-fabrikant. Ontwikkel een laagopbouw die de vereiste routingsdichtheid mogelijk maakt en tegelijkertijd het aantal opeenvolgende lamineercycli tot een minimum beperkt. Bepaal waar blinde via's nodig zijn voor BGA-breakout en waar verborgen via's de interne routing kunnen optimaliseren. Stel de aspectverhoudingen van de microvia's vast en kies tussen gestapelde of verspringende via-configuraties op basis van betrouwbaarheidseisen en de mogelijkheden van de fabrikant.
- Route voor verbindingen met hoge dichtheid
Maak gebruik van geavanceerde PCB-ontwerpsoftware die geschikt is voor complexe HDI-regels. Richt je eerst op de BGA-breakout-strategie met behulp van blinde microvia’s. Zorg ervoor dat kritieke hogesnelheidssignalen worden gerouteerd op lagen die grenzen aan massieve referentievlakken en dat via-stubs worden vermeden. Beheer de stroom- en aardingsdistributie zorgvuldig en maak gebruik van verborgen via’s om interne stroom-eilanden met elkaar te verbinden zonder de signaallagen te verstoren.
- Simulaties uitvoeren op het gebied van thermische en signaalintegriteit
Voer vóór de definitieve afronding uitgebreide thermische simulaties uit om te garanderen dat de printplaat de door de DUT’s gegenereerde warmte voldoende kan afvoeren. Breng eventuele hotspots in kaart en pas waar nodig thermische microvia-structuren toe. Voer tegelijkertijd signaalintegriteitssimulaties (SI) uit op kritieke hogesnelheidssporen om de impedantieaanpassing te verifiëren, overspraak te minimaliseren en te controleren of de overgangen bij blinde/verborgen via's de signaalkwaliteit niet verslechteren.
- Ontwerp voor maakbaarheid (DFM) beoordelen
Voer samen met de door u gekozen printplaatfabrikant een grondige DFM-beoordeling uit. Controleer of alle ringvormige openingen, boormaten, afstandsregels en vereisten voor sequentiële laminering perfect aansluiten bij de specifieke productiemogelijkheden en toleranties van de fabrikant. Een HDI-burn-in-printplaat is slechts zo goed als de produceerbaarheid ervan.
Het ontwerpen van een HDI-burn-in-printplaat is een veeleisend proces dat een zorgvuldige planning en samenwerking tussen verschillende afdelingen vereist.
Veelgestelde vragen (FAQ)
Mechanisch boren kent fysieke beperkingen. Boren kleiner dan 0,15 mm (6 mil) zijn buitengewoon kwetsbaar, breken gemakkelijk en hebben moeite om vuil uit het gat te verwijderen, wat leidt tot defecten bij het galvaniseren. Bovendien zorgen de beperkingen van de aspectverhouding bij mechanisch boren ervoor dat een zeer klein gat niet betrouwbaar door een dikke printplaat kan dringen. Met een laser geboorde microvia's lossen deze problemen op, maar zijn beperkt tot geringe dieptes, waardoor een blinde/verborgen architectuur noodzakelijk is.
Gestapelde microvia’s worden direct boven elkaar geplaatst om meerdere lagen verticaal te doorkruisen. Verspringende microvia’s zijn ten opzichte van elkaar verschoven op aangrenzende lagen. Hoewel gestapelde via’s meer ruimte besparen, vormen ze een massieve koperen kolom die zeer gevoelig is voor scheuren onder extreme thermische belasting (zoals in een burn-in-oven). Voor burn-in-printplaten met een hoge betrouwbaarheid wordt over het algemeen de voorkeur gegeven aan verspringende microvias, omdat deze de thermomechanische spanning gelijkmatiger over het substraat verdelen.
Ja, de initiële productiekosten van een HDI-printplaat met sequentiële laminering, laserboren en gespecialiseerde materialen voor hoge temperaturen liggen aanzienlijk hoger dan die van een standaard printplaat met doorvoergaten. Voor componenten met een groot aantal pinnen is HDI echter vaak de *enige* technische oplossing. Bovendien kan HDI soms de totale testkosten per apparaat verlagen door meer te testen apparaten (DUT's) per printplaat mogelijk te maken (hogere dichtheid) en het totale aantal lagen te verminderen.
Over het algemeen zorgen ze voor een verbetering. Doorlopende via’s veroorzaken parasitaire aftakkingen die signaalreflectie veroorzaken en de impedantiecontrole verslechteren. Blinde en verborgen via’s bevinden zich alleen op de plaatsen waar een verbinding nodig is, waardoor deze aftakkingen worden geëlimineerd. Dit zorgt voor veel zuiverdere signaalovergangen tussen de lagen, wat van cruciaal belang is voor dynamische inbrandtests met hoogfrequente vectoren.
Nee. Voor de productie van HDI-printplaten zijn gespecialiseerde apparatuur (laserboormachines, persen voor sequentiële laminering) en expertise vereist. De productie ervan met behulp van de voor burn-in-printplaten vereiste hittebestendige materialen (zoals polyimide) maakt het proces nog complexer. Het is van cruciaal belang om samen te werken met een PCB-fabrikant die zich expliciet specialiseert in zowel geavanceerde HDI-technologie als zeer betrouwbare, hittebestendige toepassingen.